Informacje wspomagające rozwój
człowieka i rodziny

Część 1: Z OSOBISTOŚCIAMI, OSOBAMI KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO W PRZYSZŁOŚĆ...

    

Aktualizacja:  kwiecień 2016, patrz IX: Święta Hildegarda

Interaktywny Spis Treści:







PAPIEŻE NASZYCH CZASÓW


I

I. NASTĘPCA ŚWIĘTEGO PIOTRA - PAPIEŻ FRANCISZEK


II 

II. PAPIEŻ BENEDYKT XVI


III 

III. ŚWIĘTY JAN PAWEŁ II


IV 

IV. DUCHOWNI KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO 


V. KS. PROFESOR M. A. KRĄPIEC - FILOZOF SENSU ŻYCIA

Audiowykłady, artykuły  Ś.P. Ojca Profesora Mieczysława Alberta Krąpca (KUL) - Ojca Polskiej Szkoły Filozofii Życia ... (cyt.) filozofii poznania przez wiarę, życia w nadziei i odpłaty miłością 

VI 

VI. ŚRODKI SPOŁECZNEGO PRZEKAZU A RZECZYWISTOŚĆ

Audiowykłady, artykuły Księdza Biskupa Adama Lepy

VII 

VII. ROZUMNY HUMANIZM - DOJRZAŁE POGLĄDY I POSTAWY

Audiowykłady i artykuły Profesora Piotra Jaroszyńskiego (KUL) oraz Profesora Henryka Kieresia (KUL) 










VIII

VIII. INNI ZNAWCY CZŁOWIEKA I RODZINY

1. Gilbert Keith Chesterton (1874-1936). Wybitny angielski twórca. Proces beatyfikacyjny pisarza rozpoczął się w grudniu 2006 roku.
Zwróćmy uwagę choćby na dwa Jego ważne spostrzeżenia: 1. Najgroźniejszy ze wszystkich przestępców to nowoczesny filozof nie uznający żadnych praw. W porównaniu z nim włamywacze i bigamiści są w zasadzie moralni. Oni uznają bowiem podstawowe ideały ludzkie...  2. Jeśli coś jest warte działania, to warto to robić nawet źle.

2. Ksiądz dr Marek Dziewiecki - nauczyciel i wychowawca. Autor wielu publikacji, dotyczących psychologii wychowawczej i pogłębionych, zracjonalizowanych zasad wychowania do życia w rodzinie (strona domowa Autora). Odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Znawca, przekonujący, aktywny wykładowca (autorskie prelekcje audio w formacie MP3).
Kilkaset artykułów na portalu OPOKA to baza, w której zapewne każdy znajdzie "coś" dla siebie. Szczególnie polecamy tę bazę (a także książki i artykuły Autora) osobom młodym oraz wszystkim, którzy "zderzyli się" z trudnościami natury psychologicznej.
Audio/wideo: Bóg: policjant czy przyjaciel  
...odpowiedzi na pytania młodzieży

3.  Ksiądz prof. Paweł Bortkiewicz - wybitny specjalista w zakresie teologii moralnej, aktywny w katolickich mediach. Polecamy jego felietony w Radio Maryja oraz rozpoczęty niedawno (03-2013) cykl audycji dotyczący Osoby Jana Pawła II.

4. Jacek Pulikowski - bezpruderyjny erudyta, potrafiący przekonująco argumentować dobrodziejstwa, wynikające z wprowadzenia do życia (własnego i rodzinnego) zasad prawa naturalnego, zasad religii chrześcijańskiej. Autor wielu publikacji dotyczących samowychowania, rozwoju człowieka i jego szczęśliwego życia w rodzinie i z rodziną.  Wykładowca Politechniki Poznańskiej oraz Studium Rodziny przy Wydziale Teologicznym UAM, zaangażowany w działalność Duszpasterstwa Rodzin.
Słuchaj: Komunia osób w małżeństwie czyli jak być szczęśliwym.mp3   Czas z tatą Ewa bardziej czuje, Adam bardziej myśli – o różnicach między kobietami a mężczyznami             Czytaj: Warto być ojcem

5. Jan Książek  - artysta słowa: Autor poetycko - filozoficzno - modlitewnego tomiku "Zamieszani w życie ".
Tak niedawno był z nami, żył wśród nas, pisał dla nas.  Nie, pisał dla wszystkich, dla młodych i starych, dla religijnych i dla "religijnych inaczej"! Dzielmy się Jego słowem z bliskimi. Tego sobie i nam życzył!

6. Robert Tekieli - wyznaje, że doznał wielkich cierpień w swoim  życiu, bo przyzwolił działać demonom.  Potrafił  jednak "wyrwać się ze szponów" demonów, zwracając się sercem, rozumem i wolą ku łasce Miłosiernego TrójJedynego Boga. Został nawrócony.
Po  tej przemianie  osobowościowej służy ludziom uzależnionym, zatrutym, duchowo martwym, cierpiącym, opętanym.
Posługa Pana Roberta polega na działaniu akceptowanym przez Kościół Katolicki:  indywidualnej diagnozie choroby duszy, w szczerym dialogu-modlitwie z chorym oraz zaleceniu kontaktu z TrójJedynym Bogiem w modlitwie, spowiedzi, pokucie, poście.
Jego słowo mówione  i pisane, Jego rozmowy z ludźmi są wielce pouczające i skuteczne. Identyfikują  (w skali pojedynczej osoby oraz w skali ogólnospołecznej) źródła zagrożeń dla duchowości, także duchowości dzieci, wychowywanych w "atmosferze" gier komputerowych i tekstów typu "Harry Potter".
"Wojna Duchowa" - Robert Tekieli - Krucjata Wyzwolenia Człowieka.
Autor, Robert Tekieli mówi  O książce   pt. "Zmanipuluję cię kochanie"  (czytaj fragmenty)".
Konferencje: K1  K2  K3  K4  K5  kanapka - część 1  część 2 












IX

IX. ŚWIĘCI I SZLACHETNI

... we wspólnotach; w zgromadzeniach zakonnych... ciągle mają nam wiele do powiedzenia

"Kto nie ma Maryi za Matkę, ten nie ma Boga za Ojca" - Święty Ludwik
 "Nie może mieć Boga za Ojca ten, kto nie ma Kościoła za matkę" - Święty Cyprian

1. Maria i Alojzy Quatrocchi   - włoscy Patroni naszego Stowarzyszenia. Czytaj o pierwszej w dziejach świętości małżonków ("podwójnej świętości"), uznanej oficjalnie przez Kościół Katolicki.

2. Dzienniczek Świętej Faustyny - ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Oglądaj fragmenty na YouTube cz. 1 -  Dzienniczek Świętej Siostry Faustyny Kowalskiej

3. O Świętym Alfonsie Liguori i niesieniu dobrej nowiny mówi redemptorysta prof. Witold Kawecki CSsR, wykładowca Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. "Zatroskani o ubogich duchem", czasopismo ECHO KATOLICKIE.
Zgromadzenie redemptorystów powstało w 1732 r. Powstawało w specyficznym okresie i zrodziło się z doświadczenia ogromu duchowej i materialnej nędzy ludzkiej, z którą Alfons de Liguori spotkał się na ulicach Neapolu i wśród górskich pasterzy. Te doświadczenia pomogły mu zrozumieć, iż zupełne opuszczenie, w jakim pozostawał prosty lud, nie pozwala na poświęcenie mu tylko jakiejś sporadycznej misji, ale wymaga stałej obecności Kościoła. 

4. Wspomnienie o Edycie Stein. "Mądrość z krzyża płynąca", czasopismo ECHO KATOLICKIE
Urodzona w kupieckiej rodzinie wrocławskich Żydów, nawrócona na chrześcijaństwo, fenomenolog, pedagog i zakonnica. Kobieta niezwykłego umysłu, a jednocześnie wielkiej prostoty. 9 sierpnia Kościół obchodzi liturgiczne wspomnienie Świętej Edyty Stein.
Od fenomenologii do filozofii Tomasza, od bytu - idei do Bytu Absolutnego. O filozofii Stein mówi się, że jest filozofią przejścia, przez którą Święta odnalazła to, czego poszukiwała przez lata naukowego życia - Prawdę.

5. Święty Ojciec Pio  "Orędzie dla Świata" - filmy na YouTube:  1  2 3

6. Marta Robin  i Jej przesłanie do świeckich: Ogniska Miłości
- filmy na YouTube: Mistyczka XX wieku; Rekolekcje księdza Sławomira Sosnowskiego:  O MarcieO  uzdrowieniu wewnętrznym;
                               Dla osób w związkach niesakramentalnych; Triduum Paschalne; Skupienie wielkopostneDla bezżennych; O celibacie;
- patrz także dział 5. WYDARZENIA 2012(4) - Olsza;  oglądaj nt. rekolekcji Ognisk Miłości  1) Dla zapracowanych 2) Spotkanie z tradycją psalmów 

7. Święta Hildegarda z Binden (patrz także Wikipedia): "W całym stworzeniu, drzewach, roślinach, zwierzętach, kamieniach, minerałach są ukryte tajemnice Boże, których żaden człowiek nie może poznać, ani zbadać, ani wynaleźć, ani doświadczyć, jeśli Bóg ich sam nie objawi ... ".
- słuchaj audycji 27-04-2016 w dziale Porady w Radio Maryja;
- dla podtrzymywania dobrej kondycji zdrowotnej, dla poprawy zdrowia Polskie Centrum Św. Hildegardy proponuje spożywanie posiłków przygotowanych ze składników i wg procedur zapisanych dziesięć wieków temu!
- artykuł na portalu PCh24.




  Wybrane Zakony

Jezuici - Towarzystwo Jezusowe
Zgodnie z zasadą św. Franciszka Ksawerego,Towarzystwo Jezusowe powinno być zawsze Towarzystwem miłości i jedności: Societas amoris et unionis.
Za czasów Aquavivy (1581-1615) Towarzystwo Jezusowe uświadomiło sobie główne rysy swej duchowości: chrystocentryzm i apostolskość jako służbę w niesieniu pomocy duszom dla chwały Boga i dla ich zbawienia w Kościele. Jest to więc duchowość nie tyle spekulatywna, ile raczej dogmatyczna, o nastawieniu ascetycznym, apostolskim, praktycznym. Wychowuje ona do życia z wiary, uczy szukać we wszystkim Boga i Jego woli, większej chwały Bożej przez większe dobro wspólne ludzi. Wyrastająca z tej duchowości pobożność jest trynitarna, chrystocentryczna, eucharystyczna, maryjna, eklezjalna i w każdym wymiarze apostolska. Pragnie wielce kochać Boga i ludzi służebnie i pokornie. Uczy także ścisłej współpracy człowieka z łaską Boga w miłości roztropnej, która pomaga jednoczyć modlitwę i pracę i dokonywać roztropnie dobrych wyborów.
        Franciszek Ksawery - Francisco de Jaso y Azpilicueta, ur. w 1506 na zamku Xavier w Nawarze, Hiszpania, zm. w 1552 na wyspie Shangchuan Dao u wybrzeży Chin. Prezbiter, jezuita, misjonarz, święty katolicki zwany apostołem Indii.

Karmelici
Początki duchowej tradycji Karmelu otacza atmosfera tajemnicy. Stwierdzenie to może wydać się dziwne zważywszy, że trzech spośród wybitnych przedstawicieli szkoły karmelitańskiej: Święty Jan od Krzyża, Święta Teresa z Avila i Święta Teresa od Dzieciątka Jezus, to doktorzy Kościoła, a więc ludzie, których autorytet w dziedzinie życia wiary został uznany, a doktryny duchowe zaliczone do wyjątkowych pereł chrześcijańskiej skarbnicy. Fakty mówią jednak same za siebie. Gdy sięgniemy do początków franciszkanów czy dominikanów, zawsze zatrzymamy się na postaciach Świętego Franciszka i Świętego Dominika. Dzięki specyficznemu Bożemu powołaniu przeżywają oni swoje osobiste nawrócenie i wyjątkową bliskość Boga; następnie przykładem życia pociągają za sobą pierwszych uczniów i piszą dla nich regułę. Wiemy kim byli, w jakim żyli środowisku, jaki charyzmat pozostawili swoim naśladowcom i kiedy to nastąpiło. Historyczne początki karmelitów oraz ich duchowości odbiegają od tego schematu i gdyby ktoś chciał wskazać na konkretną datę czy też osobę stojącą u ich początków, stanie przed problemami. W odróżnieniu od innych zakonów, karmelici nie mają wielkiej charyzmatycznej postaci jako swego fundatora. Wywodzą się z grupy XIII-wiecznych pustelników żyjących na wzgórzach Karmelu w Palestynie.
Karmelitański Instytut Duchowości - Kraków.

Paulini  Zakon Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika
Eucharystia, która stanowi centrum życia całego Kościoła, a więc i naszej wspólnoty, zanim stanie się ucztą Ciała Pańskiego, wpierw jest ucztą Słowa, i trudno mówić o pełnej komunii z Jezusem Chrystusem, jeśli tylko Jego Ciało przyjmujemy, nie przyjmując najpierw Jego Słowa.
Święty Hieronim: "Jedynym dobrem, jakie mamy na tym świecie, jest spożywanie Jego Ciała i picie Jego Krwi, i to nie tylko w Misterium, lecz również poprzez czytanie Pisma Świętego".
    Podobnie jak Ciało Pańskie jest łamane przed spożyciem, musi też być „łamane” Słowo Boże, czyli odkrywane wewnętrznie i dzielone we wspólnocie. Wewnętrzne odkrycie znaczenia i sensu Słowa jest rolą, którą spełnia nasze osobiste rozmyślanie. Podobnie, jak za nas nikt nie może przyjmować Komunii Świętej, tak też nikt w zastępstwie nas nie może odkryć, czyli medytować Słowa Bożego.

Pauliści  Zgromadzenie Zakonne Księży i Braci Paulistów
Celem zgromadzenia jest ewangelizacja za pośrednictwem środków masowego komunikowania, zatem oddziałuje poprzez wydawnictwa książkowe i audiowizualne, księgarnie i czasopisma, stacje radiowe i telewizyjne itp. Zakonnicy-pauliści nie traktują swoich propozycji wydawniczych jako zwykłego wytworu ludzkiej pracy, lecz jako dzieła pełne apostolskiej łaski, jako żywą hostię, żywego Jezusa dawanego światu.

Redemptoryści  - Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela. Skrót nazwy zakonu, z języka łacińskiego to CSsR (Congregatio Sanctissimi Redemptoris).
    Zgromadzenie zakonne założone przez świętego Alfonsa Liguori w 1732. Główny cel redemptorystów to głoszenie Obfitego Odkupienia wszystkim ludziom, szczególnie biednym i ubogim, nie tyle materialnie, co duchowo, m.in. przez misje oraz rekolekcje.
Redemptoryści starają się wprowadzić w czyn polecenie Jezusa Chrystusa "Miłujcie się wzajemnie jak Ja was umiłowałem" (J 15,12).




*********************************************************


I. NAUCZANIE FRANCISZKA (PAPIEŻA)

13 marca 2013 r. Następcą św. Piotra został wybrany kard. Jorge Mario Bergoglio SJ z Argentyny. Przybrał imię Franciszek.
Tu Es Petrus - Spotkania z Papieżem (z archiwum TV-Trwam) 

E1  ENCYKLIKA LAUDATO SI' OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA POŚWIĘCONA TROSCE O WSPÓLNY DOM
Rozdziały:  1. Co się dzieje w naszym domu  2. Ewangelia stworzenia  3. Ludzki pierwiastek kryzysu ekologicznego  4. Ekologia integralna 5. Wytyczne i działania  6. Edukacja i duchowość ekologiczna

O Papieżu inni:
1. Antonio Gaspari "Papież Globalny". Copyright © by Niedziela (12/2016)

 


II. NAUCZANIE BENEDYKTA XVI

ENCYKLIKI  <= na portalu Opoka

E1 CARITAS IN VERITATE  (29.06.2009) O integralnym rozwoju  ludzkim w miłości i prawdzie
                                                                                                                    tłumaczenie: L'Osservatore Romano
WPROWADZENIE
 I PRZESŁANIE POPULORUM PROGRESSIO
 II ROZWÓJ LUDZKI W NASZYCH CZASACH
 III BRATERSTWO, ROZWÓJ EKONOMICZNY I SPOŁECZEŃSTWO OBYWATELSKIE
 IV ROZWÓJ LUDÓW, PRAWA I OBOWIĄZKI, ŚRODOWISKO
 V WSPÓŁPRACA RODZINY LUDZKIEJ
 VI ROZWÓJ NARODÓW A TECHNIKA
 ZAKOŃCZENIE

MIŁOŚĆ W PRAWDZIE, której Jezus Chrystus dał świadectwo swoim życiem ziemskim, a zwłaszcza swoją śmiercią i zmartwychwstaniem, stanowi zasadniczą siłę napędową prawdziwego rozwoju każdego człowieka i całej ludzkości. Miłość — «caritas» — to nadzwyczajna siła, która każe osobom odważnie i ofiarnie angażować się w dziedzinie sprawiedliwości i pokoju. To siła, która pochodzi od Boga — odwiecznej Miłości i absolutnej Prawdy. Każdy odnajduje swoje dobro, przyjmując plan, który Bóg ma wobec niego, by w pełni go urzeczywistnić: w tym planie znajduje bowiem swoją prawdę, a przyjmując ją staje się wolny (por. J 8, 22). Dlatego obrona prawdy, przedstawianie jej z pokorą i przekonaniem oraz świadczenie o niej w życiu stanowią trudne i niezastąpione formy miłości. Ona bowiem «współweseli się z prawdą» (1 Kor 13, 6).

E2 SPE SALVI  (30.11.2007) O nadziei chrześcijańskiej

SPIS TREŚCI
Wprowadzenie
Wiara jest nadzieją
Pojmowanie nadziei opartej na wierze w Nowym Testamencie i w pierwotnym Kościele
Czym jest życie wieczne?Czy nadzieja chrześcijańska jest indywidualistyczna?
Przemiana chrześcijańskiej wiary-nadziei w czasach nowożytnych
Prawdziwe oblicze chrześcijańskiej nadziei
« Miejsca» uczenia się nadziei i ćwiczenia w niej
I. Modlitwa jako szkoła nadziei
II. Działanie i cierpienie jako miejsca uczenia się nadziei
III. Sąd Ostateczny jako miejsce uczenia się i wprawiania w nadziei
Maryja, gwiazda nadziei

Wiara jest nadzieją
Zanim podejmiemy te nurtujące nas dzisiaj pytania, musimy uważniej wsłuchać się w świadectwo Biblii o nadziei. «Nadzieja» rzeczywiście stanowi centralne słowo wiary biblijnej — do tego stopnia, że w niektórych tekstach słowa «wiara» i «nadzieja» wydają się być używane zamiennie...

E3 DEUS CARITAS EST (25.12.2005)  O miłości chrześcijańskiej
WPROWADZENIE
„Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim” (1J 4, 16). Słowa z Pierwszego Listu świętego Jana wyrażają ze szczególną jasnością istotę wiary chrześcijańskiej: chrześcijański obraz Boga i także wynikający z niego obraz człowieka i jego drogi. Oprócz tego, w tym samym wierszu, Święty Jan daje nam jakby zwięzłą zasadę chrześcijańskiego życia: „Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam”. Uwierzyliśmy miłości Boga — tak chrześcijanin może wyrazić podstawową opcję swego życia. U początku bycia chrześcijaninem nie ma decyzji etycznej czy jakiejś wielkiej idei, ale natomiast spotkanie z wydarzeniem, z Osobą, która nadaje życiu nową perspektywę, a tym samym decydujące ukierunkowanie. Święty Jan przedstawił w swojej Ewangelii to wydarzenie w następujących słowach: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w niego wierzy... miał życie wieczne” (3, 16).
CZĘŚĆ PIERWSZA Jedność miłości w stworzeniu i historii zbawienia
 Problem języka
Miłość Boga wobec nas jest sprawą zasadniczą dla życia i niesie ze sobą decydujące pytania o to, kim jest Bóg i kim my jesteśmy. W tym kontekście przeszkodę stanowi przede wszystkim język. Termin „miłość” stał się dziś jednym ze słów najczęściej używanych i także nadużywanych, którym nadajemy znaczenia zupełnie różne. Jeśli tematyka tej Encykliki koncentruje się na problemie rozumienia i praktyki miłości w Piśmie Świętym i Tradycji Kościoła, nie możemy po prostu pominąć znaczenia tego słowa w różnych kulturach i współczesnym języku.
CZĘŚĆ DRUGA Caritas dzieło miłości dokonywane przez Kościół jako „wspólnotę miłości”
ZAKOŃCZENIE
  Spójrzmy na koniec na świętych, na tych, którzy w przykładny sposób wypełniali dzieło caritas 

                                                                Orędzia <== na portalu Opoka

O Wszystkie orędzia na  Dzień Środków Społecznego Przekazu
    (....) Chciałbym ponadto zachęcić chrześcijan, aby z ufnością oraz świadomą i odpowiedzialną kreatywnością włączyli się w sieć relacji, jakie umożliwiła epoka cyfrowa. Nie tylko dlatego, aby zaspokoić pragnienie obecności, ale dlatego, że ta sieć jest integralną częścią ludzkiego życia. Internet przyczynia się do rozwoju nowych i bardziej złożonych form świadomości intelektualnej i duchowej, wspólnych przekonań. Jesteśmy powołani, by także na tym polu głosić naszą wiarę, że Chrystus jest Bogiem, Zbawicielem człowieka i dziejów, Tym, w którym wszystko osiąga swe spełnienie (por. Ef 1,10).
O3 Wychowanie młodzieży do sprawiedliwości i pokoju (audio)
O4  Na XVII Światowy Dzień Młodzieży
O5  Na XX Światowy Dzień Chorego


Homilie
H1  Homilia z czasie wizyty w Hiszpanii
H2  Bóg objawia się poprzez Pismo Święte
H3  Do wątpiacych i do wierzących

Przemówienia <= głównie na portalu Opoka
P1  W obliczu dyktatury relatywizmu. Szerzcie wiarę na forum publicznym
       Głoszenie Ewangelii łączyło się zawsze z troską o słowo natchnione i o kulturę, w której to słowo zapuszcza korzenie. Ewangelizacja kultury jest tym ważniejsza w naszych czasach, kiedy «dyktatura relatywizmu» zagraża zaciemnieniem niezmiennej prawdy o naturze człowieka, jego przeznaczeniu i ostatecznym dobru. Niektórzy usiłują teraz wykluczyć wiarę ze sfery publicznej, czyniąc ją sprawą prywatną czy nawet przedstawiając jako zagrożenie równości i wolności. Jednak religia jest w istocie gwarancją autentycznej wolności i szacunku, prowadząc nas do tego, by w każdym widzieć brata czy siostrę. Dlatego apeluję zwłaszcza do was, wiernych świeckich, zgodnie z waszym chrzcielnym powołaniem i misją, byście nie tylko byli publicznie przykładem wiary, ale także angażowali się w szerzenie mądrości i perspektywy wiary na forum publicznym. Społeczeństwo potrzebuje dziś wyraźnych głosów na rzecz naszego prawa do życia nie w dżungli autodestrukcyjnych i samowolnych swobód, ale w społeczeństwie, które pracuje dla prawdziwego dobra swych obywateli, dając im wobec ich słabości wskazania i ochronę. Nie bójcie się podjąć tej służby swym braciom i siostrom oraz przyszłości waszego umiłowanego kraju”.

P2  Do młodych hiszpańskich naukowców. Czytaj

P3  Do katolików zaangażowanych w Kościele i społeczeństwie

P4  Przemówienie z ekumenicznej Liturgi Słowa

P5  W rodzinie spotykają się ze sobą teologia ciała i teologia miłości (Papieski Instytut Studiów nad Małżeństwem i Rodziną)

P6  Prawo do wolności religijnej jest ściśle związane z godnością każdego człowieka

P7   Przemówienie do przedstawicieli francuskiej kultury w Kolegium Bernardynów (Paryż 2008)

P8    "Serce rozumne. Refleksje na temat prawa stanowionego" - przemówienie Benedykta XVI w Bundestagu (Berlin, 2011)
       
  Czytaj PRZEMÓWIENIA P1-P8 (z ekranu w jednym dokumencie pdf ).


Instrukcja o chrześcijańskiej wolności i wyzwoleniu. Libertatis conscientia. Jozef Ratzinger - Prefekt oraz  Alberto Bovone - Sekretarz
 
Pasterz, który prowadzi ku miłości i radości - homilia J.Ratzingera 18-04-2005

Święty Jan Maria Vianey 

Święci ukazują prawdziwe oblicze Boga i człowieka

Społeczeństwo o ludzkim obliczu: "Drogie rodziny, pomimo szybkiego tempa naszych czasów nie traćcie sensu Dnia Pańskiego!" - czytaj apel Benedykta XVI w czasopiśmie GOŚĆ NIEDZIELNY.
  Papież wskazał, że rodzina, praca, święto, trzy dary Boże, trzy wymiary naszej egzystencji powinny znaleźć zgodną równowagę. "Zharmonizowanie czasu pracy i wymogów rodziny, życia zawodowego i macierzyństwa, pracy i święta jest ważne dla budowania społeczeństwa o ludzkim obliczu".

O Papieżu - inni:
  1. Dziękczynienie za pontyfikat
  2. O Benedykcie XVI.  Autor: Arcybiskup Michalik
  3. Pasterz według Serca Bożego. Autor: Arcybiskup Budzik
  4. Benedykt XVI - głos proroka w cywilizacji mitów. Autor: O. prof. Ryszard Hajduk



III. NAUCZANIE ŚW. JANA PAWŁA II

  Papież Jan Paweł II do młodych w Polsce  Wikipedia o Błogosławionym 

Rozważajmy i korzystajmy w życiu z mądrości encyklik Jana Pawła II:
1. Redemptor hominis (Odkupiciel człowieka)
Temat: Jezus Chrystus jako Syn Boży.
2. Dives in misericordia (Bogaty w Miłosierdziu), podtytuł: O Bożym Miłosierdziu
Temat: Bóg-Ojciec. Osobny rozdział zawiera interpretację egzystencjalną przypowieści o synu marnotrawnym (Łk 15,11-32). W interpretacjach wskazywano związek z Dzienniczkiem Świętej Faustyny Kowalskiej, którego wizję Miłosierdzia Bożego papież rozwinął.
3. Laborem exercens (Z pracy), podtytuł: O pracy ludzkiej
4. Slavorum apostoli (Apostołowie Słowian), podtytuł: Na 1100 rocznicę dzieła ewangelizacji Świętych  Cyryla i Metodego
5. Dominum et vivificantem (Pana i Ożywiciela), podtytuł: O Duchu Świętym w życiu Kościoła i świata. Temat: Duch Święty.
6. Redemptoris Mater (Matka Odkupiciela), podtytuł: Błogosławiona Maryja Dziewica w życiu pielgrzymującego Kościoła.
7. Sollicitudo rei socialis (Społeczna troska), podtytuł: Społeczna troska.
8. Redemptoris missio (Misja Odkupiciela), podtytuł: O stałej aktualności posłania misyjnego.
9. Centesimus annus (Stulecie), podtytuł: W stulecie encykliki Leona XIII "Rerum Novarum". Data: 1 maja 1991.
10. Veritatis splendor (Blask prawdy), podtytuł: Podstawowe problemy nauczania moralnego Kościoła.
11. Evangelium Vitae (Ewangelia życia), podtytuł: O wartości i nienaruszalności życia ludzkiego.
12. Ut unum sint (... Aby byli jedno), podtytuł: O działalności ekumenicznej.
13. Fides et ratio (Wiara i rozum), podtytuł: O relacjach między wiarą a rozumem.
14. Ecclesia de Eucharistia (Kościół dzięki Eucharystii), podtytuł: Eucharystia w życiu Kościoła.

Homilie, katechezy   ... z  pielgrzymki do ojczyzny w 1987 roku
H0. Katecheza (11 czerwca 1987 w r. Gdyni)
H1. Katecheza  (11 czerwca 1987 r. w Szczecinie)
H2. Katecheza  na Westerplatte (12 czerwca 1987 r.).
H3.  Przemówienie wygłoszone do chorych (12 czerwca 1987 r. w Gdańsku).
H4. Przemówienie do przedstawicieli świata kultury zgromadzonych w kościele Świętego Krzyża (13 czerwca 1987 r.)
H5.  Katecheza,  wygłoszona w Warszawie na Placu Defilad (14 czerwca 1987 r.)
  ... z  pielgrzymki do ojczyzny w 1991 r.
H6. Katecheza,  wygłoszona w w Kielcach (3 czerwca 1991 r.).
H7.  Katecheza wygłoszona w katedrze włocławskiej podczas pielgrzymki do ojczyzny (6 czerwca 1991 r.).
H8.  Katecheza w Bazylice katedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz przemówienie do młodzieży przed rezydencją Biskupów płockich (7 czerwca 1991 r.).
H9. Homilia, wygłoszona w czasie Mszy Świętej w bazylice Najświętszego Serca Jezusa w Warszawie (8 czerwca 1991 r.)
H10.  Katecheza, wygłoszona do dzieci i ich opiekunów w szpitalu pediatrycznym w Olsztynie



IV. NAUCZANIE DUCHOWNYCH KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO

To nie krzyż się chwieje, to świat się chwieje i toczy – Krzyż stoi!   Prymas Tysiąclecia kardynał Stefan Wyszyński

Nietrudno zauważyć,
że duchowni mają kontakt ze Stwórcą:
widzą i wiedzą więcej...

Listy Pasterskie Episkopatu Polski
Dokumenty Konferencji Episkopatu Polski
Dialogi młodych o wierze  

Trzyletni (2010/2013) program duszpasterski „Kościół domem i szkołą komunii” zawiera części:
2010-11 – „W komunii z Bogiem”
2011-12 – „Kościół naszym domem”
2012-13 – „Być solą ziemi”.
Celami ogólnymi programu są: odkrywanie i pogłębianie duchowości komunii, odnowa i wzmocnienie struktur komunijnych Kościoła oraz krzewienie duchowości komunii.
Program duszpasterski ma na celu obronę atakowanej przez różne środowiska i zagrożonej w swoim istnieniu rodziny.
Jednym z zadań jest zaproszenie różnych środowisk (nie tylko kościelnych) do rozmowy i działania na rzecz troski o przeżywanie i celebrację dni świątecznych, w tym niedzieli.

2011-12: Kościół naszym domem: 

    „Jesteśmy bowiem współpracownikami Boga, a wy jesteście uprawną ziemią Bożą, budowlą Boga. Dzięki udzielonej mi przez Boga łasce położyłem fundament jako zręczny architekt, ale buduje ktoś inny. Niech każdy jednak patrzy na to, jak buduje. Nikt bowiem nie może położyć innego fundamentu, oprócz tego, który już został położony, a jest nim Jezus Chrystus” (1Kor 3, 9-11).
Te słowa Świętego Pawła to motto drugiej części Programu, w którym akcentowane są:
- potrzeba pogłębiania ducha współpracy między duchowieństwem, osobami życia konsekrowanego i wiernymi świeckimi;
- zwiększenie obecności i zaangażowania świeckich w duszpasterstwa parafialne.
Wiąże się to z rozwojem działalności Rad Duszpasterskich i Rad Ekonomicznych w parafiach oraz Rad Kapłańskich i Rad Duszpasterskich w diecezjach, a także tworzeniem Rad Społecznych przy biskupach diecezjalnych. 
Istotnym celem programu jest także formacja animatorów świeckich.

2012-13: Być solą ziemi:

Literatura:
1) "Kościół naszym domem". Arcybiskup Władysław Ziółek (czasop. NIEDZIELA)
2) „Kościół naszym domem. Program” - książeczka pod. red. ks. dr. Szymona Stułkowskiego
3) "Kościół naszym domem" -  ksiądz Roman Słupek SDS, wideo-prezentacje:  1. Zrozumieć Kościół
2. Wierzyć w Kościół  3. Ja i Kościół

HOMILIE i WYKŁADY

Liturgia papieska wzorem dla całego świata katolickiego - tekst wykładu Kardynała Cañizaresa
Ten wykład może być przydatny Osobom, które doznają duchowej rozterki (może nawet cierpienia) w czasie eucharystii, cierpienia, wynikającego z ich subiektywnego chyba poczucia "konfliktu" formy liturgicznej z treścią. W Kościele Katolickim, przechowującym dar sukcesji swego Założyciela nie ma takiego konfliktu. Przyjęte są różne formy liturgii.
Treść dokonującego się we Mszy Świętej przeistoczenia jest ponad formę, na miarę aktu stwórczego. Treść jest hierarchicznie, zwykle pięknie i wzniośle zespolona z różnymi formami.
Boleśnie odczuwamy "kliny", wbijane w powstającą czasem szczelinę pomiędzy formą i treścią. Módlmy się  o dar  identyfikowania i "klinów" i tych, którzy się tym narzędziem posługują dla niecnych celów rozbijania jedności KK.

Krytykowanie to inteligencki zabobon - z Ojcem Profesorem Jackiem Salijem OP, kierownikiem Katedry Teologii Dogmatycznej Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, członkiem Komitetu Nauk Teologicznych Polskiej Akademii Nauk, rozmawia Mariusz Bober. NASZ DZIENNIK

Europa. Rodzina - wizja przyszłości Link do audiowykładu kardynała Ennio Antonelli'ego, przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Rodziny na VIII  Zjeździe Gnieźnieńskim (polskojęzyczna wersja tekstowa wykładu).

Religia wobec pseudoreligii (audiowykład na YouTube) - Ksiądz Prof. Andrzej Maryniarczyk

Stągiew miłości ojczyzny poniewieranej Zachęcamy do wczytania się w ten ważny tekst. Tekst ten diagnozuje pogarszającą się sytuację społeczną. Główna przyczyna degresji moralnej i materialnej - nie potrafimy rozumnie korzystać ze Skarbnicy Ewangelii Jezusa Chrystysa, nie słuchamy też rady naszej Opiekunki - Matki Bożej: "... idźcie i napełnijcie stągwie wodą...".
  Do pielgrzymujących na Jasną Górę w XX rocznicę powstania Radia Maryja, do wszystkich ludzi dobrej woli zwrócił się, w przekonujący sposób Pasterz diecezji kieleckiej, JE Biskup Kazimierz Ryczan.

Gender groźniejsze od marksizmu - Z JE ks. abp. Henrykiem Hoserem, przewodniczącym Zespołu Ekspertów ds. Bioetycznych Konferencji Episkopatu Polski, ordynariuszem warszawsko-praskim, rozmawia Małgorzata Jędrzejczyk, z czasopisma Nasz Dziennik.

I. Z Kościołem w III Tysiąclecie:

 1. JE Ksiądz Biskup Ignacy Dec
 2. 3. JE Ksiądz Bp Antoni Pacyfik Dydycz
 4. JE Ksiądz Bp Edward Dajczak
 5. JE Ksiądz Bp Paweł Socha
 6. JE Ksiądz Bp Józef Wysocki
 7. JE Ksiądz Bp Antoni Długosz
 8. JE Ksiądz Bp Tadeusz Bronakowski
 9. JE Ksiądz Bp Edward Frankowski
10.  JE Ksiądz Bp Zimowski (Synteza działalności i misji Kościoła Katolickiego w ostatnim dniu 2011 r. Odnosi się do istoty ewangelizacji oraz do praktyk ewangelizacyjnych (wskazywanych światu i proponowanych każdemu z nas przez bł. Jana Pawła II oraz Benedykta XVI).


II.
H1. Homilia z Ogólnopolskiej Pielgrzymki Ludzi Pracy na Jasnej Górze, JE Ksiądz Arcybiskup Metropolita Gdański Sławoj Leszek Głódź (2011 -09-18).
H2. Homilia z XXVI Ogólnopolskiej Pielgrzymki Małżeństw i Rodzin na Jasną Górę, JE Ksiądz Arcybiskup  Andrzej Dzięga.
H3. Homilia wygłoszona podczas nabożeństwa i Mszy Świętej w intencji rodzin i obrony życia poczętego, JE Ksiądz Biskup Kazimierz Ryczan (Bazylika Świętego Józefa w Kaliszu 2011-08-05).
H4. Błogosławiony Ojciec Święty Jan Paweł II wobec "nowej ideologii zła". Pokonać współczesny terroryzm relatywizmu. JE Ksiądz Arcybiskup Stanisław Wielgus
H5. Sekularyzm w konfrontacji ze współczesnym Kościołem. JE Ksiądz Arcybiskup Stanisław Wielgus (2007-03-29)
H6. Kościół Katolicki dziś – zagrożenia, ich przyczyny i sposoby wyjścia. JE Ksiądz Arcybiskup Stanisław Wielgus
H7. Homilia w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny -  JE Biskup  Jan Tyrawa w Bydgoszczy (8-12-2011)
W homilii występują odpowiedzi na fundamentalne pytania: Dlaczego warto żyć? Jakie jest główne powołanie człowieka? Czy istnieje naukowe uzasadnienie sensu życia i powołania człowieka? W czym chrześcijaństwo jest niepowtarzalne, czym i dlaczego różni się od systemów ideologicznych?
Niektóre odpowiedzi: 
Istnieje naukowo sformułowana, fundamentalna dla rozumienia miejsca człowieka we Wszechświecie zasada antropiczna.
Tak, chrześcijaństwo jest niepowatrzalne. Religie "nieobjawione" i tzw. pseudoreligie to zwykle systemy (polityczne) wymyślone i realizowane bez myśli i wiary w Chrystusa; to ideologie, np. stalinizm, hitleryzm, maoizm. W centrum "innych" religii i pseudoreligii są ubóstwiani: królowie, cesarze, przywódcy państwowi albo ubóstwiane są "siły" wszechświata czy przyrody.

H8. Biskupi o kremacjach i pogrzebach (2011-11-13)
H9. Homilia wygłoszona podczas Mszy Świętej żałobnej, w trzecią rocznicę tragedii smoleńskiej - JE Ksiądz Biskup Józef Zawistowski.

Inne homilie Inne katechezy 

List Pasterski na I niedzielę Wielkiego Postu. JE Ksiądz Arcybiskup Józef Michalik, (2012-02-22)
Czasopismo środowiska duchownych katolickich "EKSPRES HOMILETYCZNY"

Wspomnienie o Księdzu Arcybiskupie Ignacym Tokarczuku

??? 2012-15-03 ks. dr Piotr Sokołowski - misjonarz werbista (Pieniężno): "Środki społecznego przekazu w realizacji kontrchrześcijaństwa".

2013-09-14  Dialogi w Katedrze. Arcybiskup Marek Jędraszewski odpowiada na pytania




V. FILOZOFIA W PRAKTYCE ŻYCIA

Człowiek żyje na wieczność  - Mieczysław Albert Krąpiec
Strona internetowa Ojca Krąpca na portalu Polskiego Towarzystwa Tomasza z Akwinu: http://ptta.pl/krapiec/

Każdy z nas powinien być filozofem.
Filozof - realista odróżnia dobro od zła

Ś.P. Ojciec Profesor Mieczysław Albert Krąpiec

Mieczysław Albert Krąpiec OP, wybitny polski filozof, współtwórca Lubelskiej Szkoły Filozoficznej, wieloletni rektor KUL, autor ponad 30 monografii z dziedziny filozofii, doktor honoris causa m.in. Universitas Catholica Louvaniensis (Leuven), Pontifical Institute of Mediaeval Studies (Toronto), członek licznych towarzystw naukowych, inicjator wydania Powszechnej Encyklopedii Filozofii ( Osoba i dzieło o. prof. M. A. Krąpca –  Osoba i dzieło o. prof. M. A. Krąpca – Autobiografia  wykłady  ks. prof. dr hab. A. Maryniarczyka w WSKSiM).

1. Autobiografia: cz.1 cz.2 cz.3  2. O człowieku:  cz.1  cz.2 3. O szczęściu cz.1  cz.2 4. O kulturze  cz.1  cz.2  5. O ludzką politykę: cz.1 cz.2
Klucz do zrozumienia człowieka - z Ojcem Mieczysławem A. Krąpcem rozmawia prof. Piotr Jaroszyński 6. Błędy kartezjanizmu i modernizmu - z Ojcem Mieczysławem A. Krąpcem rozmawia Prof. Henryk Kiereś

Teksty:
1. Filozof wierny rzeczywistości 2. Biografia śp. o. prof. dr hab. M.A. Krąpca 3. Pozostawił ślad, który nie zostanie zatarty 4. O Ojcu Albercie Mieczysławie Krąpcu zwyczajne wspomnienie JE ks. Biskup Antoni P. Dydycz 5. Ojca M.A. Krąpca bój o polską kulturę (cz. 1) Prof. Piotr Jaroszyński  6. Pomagał zrozumieć człowieka i jego dzieje  7. Ratowanie zagrożonej kultury humanistycznej w społeczności Polaków

Człowiek żyje na wieczność Wywiad z Profesorem  - ze wspaniałym, niezapomnianym Profesorem i Wychowawcą grupy wybitnych współczesnych polskich filozofów - znawców kultury, historii, życia, człowieka, Nauczycielem kilku pokoleń studentów KUL, rozmawia Justyna Wiszniewska. (czasop. NASZ DZIENNIK, 2007-12-25):
    Dzisiejsze czasy charakteryzują się zagubieniem prawdy o człowieku. W jaki sposób należy szukać odpowiedzi na pytanie, kim jest człowiek, aby tę prawdę odnaleźć?
  - Trzeba oglądać. Trzeba zobaczyć, jak się przejawia człowiek, a ten przejawia się w działaniu rozumnym, w działaniu wolnym i społecznie sprawdzalnym. I tu mamy do czynienia z koncepcją osoby - to jest wielki wkład chrześcijaństwa. Lejtmotyw życia osobowego to poznanie przez wiarę, życie w nadziei i odpłata miłością. Pan Jezus wypowiedział ostatnie słowa do apostołów: "Po tym poznają, żeście uczniami moimi, jeśli jedni ku drugim miłość mieć będziecie". A więc chodzi tu o sprawdzalność religii przez miłość, przez stosunek do drugiego człowieka, nie przez ilość przyjętych Komunii Świętych. Nie, nie, nie, ale przez to, jaki ty jesteś dla sąsiada, dla męża, żony, dzieci. Trzeba się odnieść do realnego człowieka jako dziecka Bożego.

Co zatem należałoby uznać w życiu za najważniejsze?
  - Najważniejsze to być człowiekiem odpowiedzialnym za swoje czyny, a więc za swoje poznanie, za swoje działanie i za swoje życie, bo człowiek rodzi się w czasie, ale żyje na wieczność. Dzisiaj robi się wszystko, aby tę drugą partykułę: "żyje na wieczność", wyrzucić ze świadomości człowieka. Naszym zadaniem jest zwracanie uwagi na realnego człowieka, który gdy już się narodził, żyć będzie zawsze.

Wprowadzić dziecko w świat kultury  (czasop. CYWILIZACJA)

Audio:
Bytowe Podstawy Sprawiedliwości.pdf  Bytowe Podstawy Spawiedliwości(youtube)   Bytowe (16-04-2008)  Polityka realna i zmitologizowana (2007-01-23)
Powszechna encyklopedia filozofii cz.I  cz.II (o. prof. dr hab. Albert Maria Krąpiec, ks. prof. dr hab. Andrzej Maryniarczyk, prof. dr hab. Henryk Kiereś, prof. dr hab. Piotr Jaroszyński (2007-01-20)

Filozofia była jego drugą naturą. Autor: Ksiądz Prof. Andrzej Maryniarczyk o Prof. dr hab. Albercie Marii Krąpcu
 


Ksiądz Profesor Tadeusz Guz

1. Szkoła Frankfurcka jako kontynuatorka marksizmu-leninizmu  - w ramach wykładów organizowanych przez gdański oddział Polskiego Towarzystwa Filozoficznego - wygłoszony 4. X. 2012 na Uniwersytecie Gdańskim: wykład dyskusja 
(a jako uzupełnienie tematyki marksizmu: Ksiądz Prof. Andrzej Maryniarczyk: "Mity i fakty o prof. Leszku Kołakowskim. Od mitologii do ideologii i z powrotem")

2. Sekularyzacja cywilizacji  3. Protestancka deformacja intelektu  4. Nowa Lewica i jej pseudo-elity  5. Neomarksistowskie korzenie ideologii gender 6.




 

VI. ŚRODKI SPOŁECZNEGO PRZEKAZU A RZECZYWISTOŚĆ

Ksiądz Biskup Adam Lepa

 Ksiądz Biskup jest członkiem Rady Episkopatu ds. Środków Społecznego Przekazu

8. Rok wiary a środki masowego przekazu:  Konferencja Prasowa 2012  Wykład dla KIK-u w Zduńskiej Woli
7. Życzenia bożonarodzeniowe i spostrzeżenia w związku z XX rocznicą powstania Radia Maryja. Audio: W świecie kuglarstwa (nie tylko mediów) i kuglarzy (nie mało ich)  potrzebny jest odważny, świadomy, charyzmatyczny świadek Chrystusa.
6. Telewizja publiczna promuje antykulturę - dla Naszego Dziennika 5. Już wyrok czy jeszcze szantaż? - na temat obecnej sytuacji Kościoła Katolickiego w Polsce i świecie 3. Słowo w świecie mediów (cz.I)     Słowo w świecie mediów (cz.II) (2011-01-22)
5. Autorytet w zwierciadle mediów - wykład wygłoszony podczas sympozjum "Oblicza autorytetu" w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej (WSKSiM w Toruniu).
4. O mediach i o ciszy cz. I  O mediach i o ciszy cz. II - rozmowy niedokończone w Radio Maryja
3. Mass media i nowe mity - wykład wygłoszony podczas Międzynarodowego Sympozjum "Oblicza zakłamania" w WSKSiM, 30 stycznia 2010 roku.
2. Być wymagającym odbiorcą mediów (2009-01-24) Być wymagającym odbiorcą mediów (cz.II) - rozmowy niedokończone w Radio Maryja
1. Informacja, media, odpowiedzialność rozmowy niedokończone w Radio Maryja
0. Patriotyzm w mediach - wykład w WSKSiM






VII. ROZUMNY HUMANIZM

Profesor Piotr Jaroszyński


Profesor Piotr Jaroszyński
 jest obecnie kierownikiem Katedry Filozofii Kultury Katolickiego
Uniwersytetu Lubelskiego.

Kształt i przyszłość mediów w Polsce   Patriotyzm w kulturze polskiej  - wykłady w WSKSiM

Portal Autora to "skarbnica słowa". Zawiera wiele: audioaudycji, tekstów artykułów a nawet kompletne książki - korzystajmy (patrz "Książki z "górnej półki").

Audioaudycje na portalu Autora:
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/xvii-pielgrzymka-rodziny-radia-maryja-na-jasna-gore-przemowienie.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/co-to-jest-totalitaryzm.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/cywilizacje-a-granice-kompromisu.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/czlowiek-maszyna-czy-malpa.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/dlaczego-media-klamia.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/dziedzictwo-ks-jerzego-popieluszki.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/emigracja-jak-polonia-moze-wlaczac-sie-w-zycie-polski.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/felieton-myslac-ojczyzna/kryzys-amerykanskich-szkol-publicznych.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/falszywe-konto.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/jaki-jest-sens-polskosci.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/list-papieza-w-sprawie-irlandii.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/kultura-chrzescijanska-ratunkiem-przed-zagrozeniami-okultyzmem-i-magia.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/mitomania-wspolczesnej-filozofii.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/mitologia-socjalizmu.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/mechanizm-samozniewalania-sie.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/nam-nie-sa-potrzebni-polacy.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/nie-oddamy-polski-obcym.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/od-mitologii-do-ideologii.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/piec-prawd-polakow.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/powszechna-encyklopedia-filozofii.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/pulapka-politycznej-poprawnosci.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/polska-wigilia-w-polskiej-tradycji-boze-narodzenie.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/rewizjonisci-od-pupilkow-do-wrogow-partii-w-materialach-ipn.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/sytuacja-polityczna-polski.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/terroryzm-a-wojna-cywilizacji.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/trujacy-kwas-mediow.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/wybory-prezydenckie-2010.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/wokol-tragedii-smolenskiej.html
http://www.piotrjaroszynski.pl/filmy/zrodla-i-metody-dechrystianizacji-zachodu.html

Wykłady audio-wideo na YouTube:

a) FILOZOFIA PRAKTYCZNA
2. Metafizyka czy ontologia? 3. Koncepcja natury w czasach nowożytnych 4. Sprawiedliwość a Prawo Boże 5. Bez prawdy nie będzie godności 6. Ewolucjonizm jak marksizm 7. Powrót Turańca 8. Co to jest sprawiedliwość? 9. Polityka i prawda 10. Emigracja a naród 11. Igrzysk i chleba  12.

b) KULTURA i CYWILIZACJA 1. Moralność a cywilizacje 2. Dzieje kultury zachodniej: Oświecenie 3. Stary dom  4. Okultyzm i magia 5. Dialog czy pseudo-dialog? 6. Religia i kultura 7. Cywilizacja łacińska - źródła i cele cz.1 cz.2 cz.3  8.  Powrót Dżyngis-chana  9. Święty Augustyn - u źródeł cywilizacji łacińskiej  10. Metody polityki mocarstwowości "divide et impera"  11.

c) USTROJE 1. Galopująca nowa lewica 2. Mitologia socjalizmu 3. Oblężenie będzie trwać

d) ŚRODKI PRZEKAZU 1. Niemowlak przed telewizorem - prof. Piotr Jaroszyński 2. Koneczny - lektura dla prawicy 3. Trujący kwas mediówOdciąć się od tego co truje 5. Nie bądź naiwny, media kłamią 4.

e) HISTORIA 1. Sowiecka depolonizacja kresów 2. Wywózki Polaków na Syberię 3. Dworek - enklawa polskości  4. Grunwald - wojna dwóch cywilizacji 5. Kościuszko - nie tylko pod Racławicami

f) O POLSCE i POLAKACH 1. Przedwiośnie polskie 2. Sześć wykładów o Polakach i Polsce: a) Rodacy skłóceni i podzieleni b) Człowiek - maszyna czy małpa c) Współczesna definicja rodziny d) Polak, który się odpolszcza e) Czym jest Ojczyzna? 3. Polska jest wyspą 4. Likwidacja państwa polskiego cz.1 cz.2 cz.3 cz.4 cz.5 cz.6 5. Antypolonizm cz.1 cz.2 cz.3 cz.4 cz.5 6. Strażnicy antypolonizmu 7. Odzyskać Polskę 8. Odzyskać polskie wzory  9. Piękni Polacy 10. Państwo na wymarciu 11. Śmiertelnie zagrożeni rolnicy 12. Inna Polska 13.Nie oddamy Polski obcym 14. Polskie wady narodowe 15. Od ojcowizny do ojczyzny 16.

g) KOŚCIÓŁ KATOLICKI - ZNAKOMICI LUDZIE KOŚCIOŁA 1. Misja bł. Jana Pawła II 2. Święty Szczęsny Feliński 3. Dechrystianizacja: rękami katolików? 4. Walka z Kościołem w Wielkiej Brytanii
5. Z "Zapisków" Prymasa"

h) RODZINA 1. Rozwód to rozpad rodziny 2. Prymas o rodzinie i narodzie
i) NAUKA  1. Mit  "faktu naukowego"  2. PRL a nauka dziś 3. Edukacja do wtórnego analfabetyzmu 4. Dobijanie polskiej nauki

Artykuły
Dewastacja kanonu   (czasop. NASZ DZIENNIK) - dotyczy medialnej dyskusji nad książką „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego (patrz krótki życiorys prof. Kamińskiego).

Na portalu Profesora, w dziale felietony-wywiady:
1. „Przekroczyć próg nadziei" w świetle listu Norwida  2. „Spisek przeciw życiu" 3. 200. rocznica urodzin Juliusza Słowackiego. Słowacki był poetą na wskroś polskim 4. A stawką jest niepodległość! 5. Aborcja: następca dra Wetzla 6. Bilans stanu wojennego 7. Chrześcijaństwo a gnoza 8. Chrześcijaństwo wobec postkomunizmu 9. Człowiek bez Ojczyzny? 10. Człowiek bez Ojczyzny? 11. Dlaczego kryzys praworządności 12. Dlaczego media kłamią? 13. Dlaczego Słowacki? 14. Dług serca 15. Dość narzekań! 16. Edukacja na rozdrożu cywilizacji 17. Emigracja polskiej młodzieży: szansa czy dramat? 18. Etyka - dramat życia moralnego 19. Europa bez Ojczyzn? 20. Jaki jest sens polskości?
21. Jakie są polskie elity? 22. Jeśli wychowanie, to tylko katolickie 23. Kanon literatury polskiej 24. Kariera naukowa ręcznie sterowana  25. Ketman 26. Kształtowanie postaw 27. Lista Szanghajska 28. Mają rozmiękczać elity  29. Marksistowskie piętno 30. Mechanizm samozniewalania się 31. Media: między ideologią a biznesem 32. Mickiewicz wczoraj i dziś 33. Miernota w służbie demokracji 34. Minister chce umyć ręce 35. MSW wobec PAN 36. Musimy być mądrzy pamięcią 37. Nawroty marksizmu 38. Nowa Lewica, czyli marksizm wiecznie żywy 39. Nowa twarz socjalizmu
40. Od demokracji do... okupacji? 41. Ofiara nie pójdzie na marne 42. Ojca Profesora Mieczysława Krąpca Filozofia Kultury  43. Opatrzność czuwa nad Polską 44. Pałac można tylko rozebrać 45. Piewca narodowej chwały 46. Pięć prawd Polaków 47. Podstawy retoryki klasycznej 48. Polityczna odpowiedzialność za naród 49. Polonia: ku ojczystym źródłom
50. Pracoholizm 51. Pracoholizm 52. PRL a nauka dziś 53. Przeciw duchowej emigracji  54. Pułapka politycznej poprawności 55. Reforma edukacji: Kto za tym stoi? 57. Reforma nauki, czyli chichot Stalina 58. Reforma nauki: ukarać najlepszych 59. Retoryka podstawą wykształcenia 60. Rola edukacji w budowaniu tożsamości narodu 61. Rola edukacji w budowaniu tożsamości narodu 62. Rola inteligencji w obronie tożsamości narodu 63. Socjalistyczny Trybunał Praw Człowieka  64. Społeczeństwo czy naród 65. Społeczeństwo czy naród 66. Ukryty totalitaryzm 67. Ustrój się zmienił, antypolonizm trwa  68. Własność prywatna a prawa człowieka 69. Wywózki Polaków na Syberię 70. Za mało ze sobą rozmawiamy a za dużo esemesujemy 71. Zapomniany heksametr: współodpowiedzialność 72. Żywe narzędzie
Czas walki z Bogiem trwa. Nasz Dziennik, 2011, Nr 287 (4218); Przeciw globalizmowi.  Portal fides-et-ratio;





Profesor Piotr Kiereś

Sztuka i religia  Polityka i dobro wspólne O prawdzie i prawdziwości Kim jest człowiek? cz.1  Realne rozumienie świata - cz.1  cz.2 cz.3 cz.4  Co to jest Dobro?  Cywilizacja Łacińska cz.1 cz.2  O godziwe prawo  
Lewica i prawica - spektakl dla mas (cz.1)  Wizja idealnego państwa (cz.2)
  Utopia czyli socjalizm (cz.3) Szambo socjalizmu (cz.4) Złudny podział na lewicę i prawicę (cz.5)




 


 

VIII. INNI ZNAWCY CZŁOWIEKA i RODZINY

Gilbert Keith Chesterton (1874-1936)

"Chesterton to najgłębszy myśliciel, jaki kiedykolwiek istniał" -  Etienne Gilson
" ... był utalentowanym obrońcą wiarą katolickiej" - Papież Pius XI

W księgarni: http://multibook.pl/pl/c/Gilbert-Keith-Chesterton/128 dostępne są polskojęzyczne przekłady książek G.K Chestertona:
"Ojciec Brown. Detektyw w sutannie"; "Obrona rozumu"; "Obrona wiary"; "Obrona człowieka"; "Obrona świata";
"Przygody księdza Browna" - /audiobook/; "Drzewa pychy i inne opowiadania"; "Czterech niewinnych złoczyńców"; "Człowiek który był czwartkiem";
"Nawrócenie i magia"; "Ortodoksja"; "Heretycy"; "Wiekuisty człowiek"; "Co jest złe w świecie"; "Zabobon rozwodu"; "Eugenika i inne zło";
"Św. Franciszek z Asyżu";
a także:
Jarema Piekutowski: "G.K. Chesterton. Geniusz ortodoksji".

Serwisy o Chestertonie:
http://www.chesterton.fidelitas.pl/ http://rzymskikatolik.blox.pl/2010/01/Gilbert-Keith-Chesterton.html
http://forum.fronda.pl/

Panu Bogu świeczkę, a diabłu ogarek. To nieprawda… ale wierzę! Czasopismo ECHO KATOLICKIE
    "Zło, że ludzie przestali wierzyć w Boga, nie polega na tym, że w nic nie wierzą, ale że gotowi są uwierzyć we wszystko" - powiedział na początku XX w. angielski pisarz Gilbert Keith Chesterton. Jego słowa, mimo upływu lat i postępu cywilizacyjnego, wciąż są aktualne.
fragment "The Defence of Dramatic Unities" z książki "Fancies versus Fads", 1923.

O RODZINIE
    Kiedy bronię rodziny, nie twierdzę, że można w niej zawsze znaleźć spokój i ukojenie. A kiedy popieram ideę małżeństwa, nie chcę przez to powiedzieć, że małżeństwo jest zawsze szczęśliwe. Rodzina i małżeństwo są teatrem, gdzie rozgrywają się duchowe dramaty, są miejscem, gdzie dzieje się wiele rozmaitych rzeczy, zwłaszcza tych ważnych. (...)
Rodzina ma dla nas kluczowe i najważniejsze znaczenie w życiu osobistym z tego samego powodu, dla którego stanowi również jedyną podporę wolności w życiu politycznym. Silna rodzina wspiera wolność, bo rodzina to jedyna instytucja, którą wolny człowiek zakłada sam i dla siebie samego. Inne instytucje, czy to despotyczne, czy demokratyczne, są na ogół zakładane dla niego przez całkowicie obcych ludzi. Poza rodziną ludzkość nie zna żadnego sposobu organizacji społeczeństwa, który dawałby tę moc i godność nie tylko ludzkości jako takiej, lecz również pojedynczemu człowiekowi. Można by to ująć słowami, że nie da się zrobić z ludzi demokratów, dopóki każdy z nich nie będzie jedynowładcą. Współpraca w ramach społeczeństwa zamieni się w automatyczną, owadzią jedność, jak w ulu czy mrowisku, jeśli obywatel nie zostanie wyposażony w jakąś sferę czysto uznaniowych działań - jeśli nie będzie, w jakimś zakresie, nie tylko obywatelem, lecz królem. 
Nasz pogląd : Szerokie i trafne spojrzenie na rodzinę, może poza stwierdzeniem, że rodzina i małżeństwo są teatrem. 
Nie, to nie jest teatr. To rzeczywistość, to "kolebka" dana człowiekowi przez Stwórcę. To miejsce, w którym młody człowiek może przygotować się do osiągania podobieństwa do swego Stwórcy. W wyniku mądrych wymagań i łagodnych ocen rodziców, ma szansę, z bożą pomocą, w miarę nieboleśnie "stępić kanty" swojego egocentryzmu.
Z teatrem, wirtualizmem spotykamy się coraz częściej, coraz bardziej intensywnie. "Przywiązujemy" się nadmiernie do efektów wizyjnych (internet, kino). Na wydarzenia życiowe patrzymy jak widz na przedstawienie teatralne. Zatracamy poczucie rzeczywistości. Zatracamy poczucie wartości. Zatracamy umiar w relacji brać-dawać (pomiędzy tym, co się "nam należy" a tym, co chcemy i możemy dać).
Zachęcamy do czytania i rozważania  tekstu episkopatu Polski , wspaniale objaśniającego miejsce człowieka i rodziny, "zanurzonych" w rzeczywistości duchowej i materialnej.
Chesterton jako propagandysta - artykuł Magdaleny Ziętek


SOCJALIZM? KAPITALIZM? DYSTTRYBUTYZM
źródło: Jaga Rydzewska "Chesterton. Dzieło i myśl" (s. 228 - 247), Wydawnictwo Antyk Marcin Dybowski

W 1927 roku Chesterton wygłosił wykład o największym nadchodzącym niebezpieczeństwie. Stwierdził, że największym niebezpieczeństwem jest masowe wyrównanie do niskiego poziomu, "standaryzacja przy użyciu niskich standardów", zarówno w sferze kultury, jak intelektu. W jego ocenie, tę groźbę niosły zarówno socjalizm, jak kapitalizm. Uważał bowiem kapitalizm i socjalizm za dwie strony tego samego medalu, dwie odmiany identycznego totalitaryzmu. Sprzeczność między nimi była jego zdaniem powierzchowna i w istocie pozorna:

"Bolszewizm okazał się najlepszym możliwym sojusznikiem kapitalizmu. Pojawił się akurat wtedy, gdy kapitalizm zaczął wyglądać na system nieudany, i na prawach kontrastu obrócił kapitalizm w system stosunkowo efektywny. Reklamując swe szarlatańskie lekarstwo, bolszewizm zataił rzeczywistą chorobę. (...) A przede wszystkim, będąc tak skrajnie nienormalny, sprawił, że ludzie zaczęli myśleć o przemysłowej plutokracji jako o czymś absolutnie normalnym"

W praktyce oba systemy sprowadzają się do centralizacji własności. Ludzie stają się pracownikami najemnymi - czy to wielkich konsorcjów, czy państw. A ponieważ są tylko najmitami, są tchórzliwi i bierni:

"»Najemnik ucieka, ponieważ jest najemnikiem, ale dobry pasterz odda życie zą swe owce«. (...) Kiedy nastanie ciemność i nadejdzie dzień ostatni, słowa te powinny zostać wypisane ognistymi literami na ruinach cywilizacji industrialnej. Cywilizacja ta opiera się na założeniu, że wszystko da się załatwić, wszystko da się kupić, wszystkim da się sterować. Olbrzymie masy najemników zaprzęgnięto do obsługi maszyn niemal równie obojętnych jak oni sami. (...) Nie wiadomo, czy w dobrych czasach ten system jest dobry, ale w złych czasach jest to zły system. Nie wytrzymuje napięć. A już z pewnością nie wytrzyma oblężenia. Kiedy wilki zaczną wyć dokoła, nie da się wezwać tych ludzi do walki z watahą, jak kiedyś wzywano chłopów. I nie można ich nawet winić. (...) Ci ludzie są używani jak narzędzia. Są kupowani i sprzedawani dokładnie tak samo jak produkty, które wytwarzają. Jest głupotą oczekiwać od nich feudalnej lojalności wobec firmy, która w każdej chwili może wyrzucić ich na bruk."

Współczesny kapitalizm jest równie jak socjalizm odległy od idei Smitha:

"nie ma sensu ani bronić, ani atakować kapitalizmu za to, że opiera się na wolnej konkurencji, gdyż cały trend systemu zmierza w stronę eliminacji konkurencji na skutek rozrostu monopoli".

Kapitalizm prowadzi do plutokracji, systemu oligarchicznego, w którym wielka własność skupiona jest de facto w rękach nielicznych rodzin. Co za tym idzie, cały system ekonomiczny, polityczny i prawny jest nastawiony na dalszą koncentrację bogactwa w rękach kasty uprzywilejowanych plutokratów.

Zasadnicza różnica między kapitalizmem a innymi systemami polega na tym, że kapitalizm otwarcie uznaje zysk za priorytet:

"Kapitalizm wierzył w fakty i niczego nie udawał. Stawiał na piedestale pewną klasę społeczną, aby czcić ją otwarcie i jawnie z powodu jej bogactwa. I tu właśnie tkwi najjaskrawsza różnica między kapitalizmem a systemem średniowiecznym. (...) Chciwy opat gwałcił swe ideały. Chciwy fabrykant nie miał ideałów, które mógłby pogwałcić. Nigdy nie istniał kapitalistyczny ideał dobra, choć żyje na świecie wielu dobrych ludzi, którzy, będąc kapitalistami, mają ideały pochodzące skądinąd. Reformacja zwłaszcza angielska, oznaczała bowiem przede wszystkim rezygnację - rezygnację z próby władania światem za pomocą ideałów, czy bodajże idei. (...)

Otóż, fakty mają to do siebie, że są potężne, póki trwają, przejawiają jednak fatalną tendencję do nietrwałości. (...) Ten sam postęp kapitalizmu, który z początku wzbogacił angielskich ziemian, niebawem ich zrujnował. Ten sam rozwój handlu, który postawił Anglię ponad Europą, rzucił następnie Anglię do stóp Ameryki (...) Fakty, które zdawały się najsolidniejszym możliwym oparciem, okazały się najbardziej płynnym i zmiennym elementem świata. (...) W naszych czasach bogactwo stało się tak bezkształtne, że wręcz nierealne; są tacy, co nazywają je bajecznym, nie zdając sobie w ogóle sprawy z mimowolnej ironii tego określenia. Wielcy finansiści kupują i sprzedają tysiące rzeczy, których nikt nigdy nie widział i które równie dobrze mogłyby istnieć wyłącznie w ich wyobraźni. I tak oto dobiega końca pewna przygoda ludzkości. Zaczęła się od wiary tylko w fakty; kończy się w baśniowej krainie fantastycznych abstrakcji."

Zdaniem Chestertona, kapitalizm współczesny prędzej czy później musi upaść, gdyż jego priorytetem jest handel, nie produkcja, zaś ludzie bogacą się nie dzięki pracy, lecz za sprawą spekulacji:

"Handel, który z natury swojej stanowi działalność zależną i drugorzędną, jest w naszych czasach traktowany jak działalność samoistna i podstawowa. Handel stał się dziś absolutem. (...) To jest właśnie przyczyna klęsk, które spadają na współczesny świat. (...) Zaś ponieważ Cena jest czymś szalonym i niestabilnym, a Wartość czymś wewnętrznym i niezniszczalnym, zostaliśmy wszyscy wepchnięci do społeczeństwa, które nie jest już trwałe jak wartości, lecz płynne jak ceny, niezgłębione jak morze i zdradzieckie jak ruchome piaski. Nie ma tu miejsca na rozważania, czy da się zbudować coś trwałego na światopoglądzie ceniącym wartości, jestem jednak pewien, że na tym drugim światopoglądzie nikt niczego nie zbuduje, bo sprowadza się on do sprzedawania na oślep i kupowania na oślep; do zmuszania ludzi, by nabywali rzeczy, których nie potrzebują; do wytwarzania tych rzeczy na tyle źle, aby się szybko zniszczyły i aby ludzie znów myśleli, że ich pragną; do podtrzymywania bezustannego obrotu stertami śmieci, niczym burzy piaskowej na pustyni; i do udawania, że ludzie mają nadzieję, kiedy nie zostaje im ani chwili na myślenie, które przywiodłoby ich do rozpaczy."

Jak bowiem wygląda sytuacja ekonomiczna zwykłego człowieka?

"Gdy tylko kapitalizm staje się kompletny, pojawia się w nim sprzeczność, ponieważ odnosi się on do mas ludzkich na dwa różne sposoby jednocześnie. Kiedy większość ludzi to pracownicy najemni, coraz trudniej sprawić, by większość ludzi była zarazem dobrymi nabywcami. Kapitalista zawsze bowiem próbuje obciąć płacę, wypłacaną swemu słudze, i w ten sposób zmniejsza kwotę, jaką może wydać jego klient. (...) Chce, aby jeden i ten sam człowiek był zarazem biedny i bogaty"

Można tu zauważyć, że we współczesnych krajach rozwiniętych dylemat ten został rozwiązany za pomocą kart kredytowych, dzięki którym człowiek wydaje na konsumpcję więcej niż zarabia, bezustannie się przy tym zadłużając. W krajach Trzeciego Świata rozwiązanie to dotyczy jednak tylko niewielkiej części społeczeństwa. Ludzie biedni niewiele konsumują, nie napędzają więc produkcji ani handlu, toteż system ekonomiczny nie może się rozwinąć - a przez to ludzie nadal pozostają biedni.

Pisząc o poglądach ekonomicznych Chestertona nie sposób pominąć roli Hilaire Belloka. Wpływ Belloka na Chestertona jest zazwyczaj mocno przeceniany, lecz w tej akurat dziedzinie wydaje się niewątpliwy. Belloc był głównym - obok ojca Vincenta McNabba - ideologiem dystrybucji własności, gorącym przeciwnikiem etatyzmu. W jednej z najbardziej znanych swoich książek, The Servile State (Państwo Niewolnicze) dowodził, że współczesny system ekonomiczny upodabnia się z wolna do niewolnictwa. Masy ludzi muszą pracować dla korzyści innych, nielicznych ludzi, w zamian za co otrzymują to, co niewolnik otrzymywał od pana: socjalne bezpieczeństwo pod postacią zasiłków, pseudobezpłatnego lecznictwa oraz opieki społecznej. Ta namiastka prawdziwego bezpieczeństwa sprawia, że niewolnicy stają się bezwolni i nie podnoszą buntu przeciw właścicielowi - i na tym właśnie polega rola ubezpieczeń społecznych w systemie plutokratycznym. Ubezpieczenia i zasiłki to, w ocenie Belloka, narzędzie pacyfikacji mas (...)

Należy podkreślić, że Chesterton był zainteresowany nie tyle dobrem społeczeństwa, ile przede wszystkim dobrem jednostki. Jako chrześcijanin nie wierzył w modną tezę, że jednostka jest zerem i bzdurą. "Nawet najnędzniejszy człowiek jest nieśmiertelny, podczas gdy najpotężniejszy nawet ruch masowy jest ograniczony w czasie, by nie powiedzieć tymczasowy". Cała jego krytyka postępu opiera się właśnie na tym, że przynosi on ludziom - nie tylko cywilizacji - w efekcie więcej zła niż dobra.

Wojując o tradycyjne wartości, gorąco bronił instytucji małżeństwa i rodziny. Charakterystyczna jest jego wypowiedź z What's Wrong with the World:

"Zdobywszy niejakie doświadczenie z nowoczesnymi ruchami, które określają się jako "postępowe", jestem przekonany, że na ogół bazują one na zasobie doświadczeń, typowym dla ludzi bogatych. Tak wygląda sprawa z "wolną miłością" — błędną koncepcją życia seksualnego jako szeregu oderwanych epizodów. (...) Konduktor w omnibusie nie ma czasu nawet by kochać własną żonę, o cudzych już nie wspominając. (...) Za frazesem: "Czemu kobieta ma być ekonomicznie zależna od mężczyzny?" również stoi plutokratyczne założenie. Pośród ludzi praktycznych i biednych kobieta nie jest ekonomicznie zależna od mężczyzny, chyba że w takim znaczeniu, w jakim i on jest zależny od niej. Myśliwy musi zdzierać ubrania; ktoś musi je zszywać. Rybak musi łowić ryby; ktoś musi przyrządzać z nich posiłek. Wszystko wskazuje, że wyobrażenie o kobiecie jako o "pięknym pasożycie", o "męskiej zabawce", powstało na skutek posępnej kontemplacji żywota jakiejś bankierskiej rodziny, w której bankier przynajmniej szedł rano do City i udawał, że coś robi, podczas gdy jego żona jechała na przejażdżkę do parku i nie fatygowała się udawaniem czegokolwiek. Biedny człowiek i jego żona to równorzędni partnerzy w biznesie. (...)

Jednak ze wszystkich opinii narosłych pośród pospolitego bogactwa najgorsza jest ta, która głosi, że życie domowe jest nudne i jednostajne. W domu (słyszymy) panuje martwa rutyna i rządzą sztywne wymogi przyzwoitości; poza domem znaleźć można przygodę i urozmaicenie. Oto typowa opinia człowieka bogatego. (...) A ponieważ to człowiek bogaty nadaje ton całej niemal myśli "nowatorskiej" i "postępowej", zdążyliśmy już prawie zapomnieć, czym jest dom dla przeważającej części ludzkości. Prawda wygląda tak, że dla biednego człowieka dom to jedyna ostoja swobody. Ba, jest to jedyna ostoja anarchii. (...) Gdziekolwiek by nie poszedł, musi akceptować sztywne reguły zachowania, obowiązujące w sklepie, gospodzie, klubie czy muzeum. Ale we własnym domu, jeśli zapragnie, może jadać posiłki na podłodze. (...) Dla prostego, ciężko pracującego człowieka dom nie jest jedynym nudnym miejscem w świecie pełnym kolorowych przygód. Jest jedynym wolnym miejscem w świecie pełnym reguł i narzucanych odgórnie obowiązków."

Wskazywał, że ataki na rodzinę służą izolacji jednostki wobec systemu ekonomicznego. Jednostka wyizolowana jest zaś bezbronna i podatna na manipulację. Postrzegał rodzinę nie tylko w kategoriach instytucji społecznej czy religijnej, lecz wręcz w kategoriach ruchu oporu:

"Jestem przekonany, że dożyliśmy oto czasów, kiedy rodzina zostaje powołana, by odegrać rolę, jaką ongiś odegrał klasztor. Innymi słowy, w rodzinie powinny znaleźć schronienie nie tylko jej własne szczególne walory, lecz również umiejętności i twórcze nawyki, właściwe dawniej dla innych grup. (...) Tak jak religia musiała zejść do podziemi, tak i patriotyzm musi dziś zejść do życia prywatnego. (...) Tylko wycofując się do tych twierdz możemy przetrwać i przeczekać inwazję; tylko koczując na tych wysepkach zdołamy dotrwać do czasów, gdy opadną wody potopu. Podobnie jak w Wiekach Ciemnych świat wewnętrzny oddawał się pysznej, niskiej rywalizacji i przemocy, tak też i w naszych czasach, które również przeminą, świat oddaje się prostactwu, pędom stadnym i wszelkiemu możliwemu przelewaniu z pustego w próżne."

Krytykując socjalizm i kapitalizm, Chesterton i Belloc proponowali w ich miejsce inny system - dystrybucję własności. W 1891 roku papież Leon XIII ogłosił encyklikę De Rerum Novarum, z której wynika, że jedyny system ekonomiczny sprzyjający człowiekowi to szeroko rozpowszechniona drobna własność. Inaczej mówiąc, własność powinna zostać nie skonfiskowana przez państwo - jak w socjalizmie, i nie skumulowana w rękach stosunkowo nielicznej grupy najbogatszych - jak w kapitalizmie, lecz rozproszona pomiędzy miliony drobnych posiadaczy. Ta właśnie koncepcja wzbudziła wielkie zainteresowanie w środowisku angielskich katolików, a ponieważ jej naczelną zasadą jest dystrybucja własności, została nazwana (prawdopodobnie przez Hilaire Belloka) dystrybutyzmem. Idea dystrybucji własności jest gorąco lansowana w książce The Outline of Sanity i w większości esejów w G.K.'s Weekly.

"Nie oferujemy perfekcji - oferujemy proporcję" - stwierdził G.K.C. Obaj z Bellokiem nie uważali bynajmniej, że w proponowanym przed nich systemie wszyscy będą szczęśliwi i zadowoleni, że zniknie niesprawiedliwość, przestępczość czy ubóstwo. Zło, grzech, bogactwo i bieda to konsekwencje istnienia wolnej woli. Zasadnicza różnica między kapitalizmem a dystrybutyzmem leży jednak właśnie w proporcji stosunków własnościowych i polega na wyeliminowaniu sytuacji skrajnych: wielkiego bogactwa i wielkiej nędzy. Dystrybutyzm dopuszcza istnienie rozmaitych rodzajów własności - w tym również państwowej i korporacyjnej (czyli cechowej), ale opiera się na fundamencie własności prywatnej. W ocenie Chestertona, kapitalizm nie jest systemem chroniącym prywatną własność. Kapitalizm chroni prywatną przedsiębiorczość - a to nie to samo. "Złodziej kieszonkowy jest orędownikiem prywatnej przedsiębiorczości, byłoby jednak lekką przesadą uznać go za orędownika prywatnej własności". Chesterton porównywał własność środków produkcji do instytucji małżeństwa, zauważając, że jeśli jest kilkuset mężczyzn, z których każdy ma po tysiąc żon, podczas gdy miliony innych mężczyzn pozostają w stanie bezżennym, trudno twierdzić, że system społeczny opiera się na małżeństwie.

Dystrybutyzm nie przewiduje istnienia wielkich fabryk, wielkich sklepów ani wielkich jednostek organizacyjnych - czy to administracyjnych, czy kapitałowych. Zamiast fabryk proponuje system cechowy, na wzór gildii średniowiecznych. Przedmioty, produkowane dziś taśmowo w fabrykach, powinny być wytwarzane przez olbrzymią rzeszę rzemieślników, właścicieli swych warsztatów, zrzeszonych w gildii, strzegącej jakości i ilości produkcji. Jest to korzystne dla klienta, bo podnosi jakość i prowadzi do indywidualizacji wyrobów. Jest to również korzystne dla rzemieślnika, który staje się kreatywny, podczas gdy jako robotnik w fabryce zamienia się w otępiałe narzędzie do obsługi maszyny. Zamiast wielkich międzynarodowych spółek powinny istnieć niezliczone małe firmy handlowe, stanowiące własność poszczególnych osób czy rodzin. Miejsce wielkich kapitalistów powinny zająć miliony drobnych przedsiębiorców, miejsce supermarketów - tysiące konkurujących niedużych sklepów. W dziedzinie własności rolnej powinna istnieć drobna i średnia własność rolnicza zamiast latyfundiów. Każdy powinien móc sobie pozwolić na trzy akry i krowę. Pogląd ten nie był bynajmniej oderwany od rzeczywistości. Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Cambridge w 1934 roku wykazały, że wielkie zmechanizowane farmy mają trudności finansowe i potrzebują stałej pomocy państwa, podczas gdy nieduże gospodarstwa przeważnie okazują się mniej kosztowne i co za tym idzie, bardziej opłacalne.

Dystrybutyzm zakłada samowystarczalność każdej lokalnej społeczności przynajmniej w zakresie podstawowym, takim jak produkcja żywności, odzieży czy lekarstw. Cały system ekonomiczny powinien być chroniony przez odpowiedni system prawny. Dystrybutyści różnili się między sobą co do roli państwa. Sam Chesterton nie wierzył co do zasady w dobroczynną rolę jakiegokolwiek rządu. Był zdania, że każdy rząd, łącznie z demokratycznie wybranym rządem w państwie opartym na dystrybucji własności, ma tendencję, by nadużywać władzy, więc prędzej czy później zwróci się przeciw obywatelom. Zdawał sobie jednak sprawę, że dystrybutyści nie zdołają zaprowadzić zmian bez pomocy państwa. Skłaniał się ku opinii, że państwo powinno ingerować w gospodarkę, choć rzadko i ostrożnie, aby chronić interesy narodowe i zapobiec deformacjom systemu. Tym niemniej, w dystrybutyzmie mocno ograniczona jest rola państwa jako aparatu przymusu. Państwo nie może nakładać na obywatela stale nowych obowiązków ani podatków, nie może mu narzucać na przykład przymusowych ubezpieczeń, przymusowej edukacji czy przymusowego zaciągu do wojska. Przymusowa edukacja wolnych ludzi to sprzeczność sama w sobie, zaś edukacja państwowa to w ogóle nieporozumienie, ponieważ żaden system nie jest zainteresowany w masowym kształceniu obywateli. Prawdziwe, rzetelne wykształcenie obywatela oznacza wykształcenie krytyka systemu. W praktyce obowiązek szkolny służy więc głównie indoktrynacji. Chesterton, który nigdy nie omieszkał wykazać przewagi katolickiego Średniowiecza nad pogańską Nowoczesnością, podkreślał, że czasy współczesne są czasami przymusu, podczas gdy Średniowiecze było okresem dobrowolnych ślubów.

Drobna własność - niewątpliwie ulubiony przedmiot propagandy dystrybutystycznej - nie była jednak celem samym w sobie. Stanowiła fundament, na którym można dopiero budować społeczeństwo wolnych ludzi. Własność środków produkcji, poczucie ekonomicznej stabilizacji i bezpieczeństwa, daje ludziom realną wolność opinii i działań. Człowiek, który ustawicznie boi się utraty pracy, biedy, wyrzucenia poza nawias społeczeństwa, nie jest wolny. Nie posiada nawet wolności słowa, bo głoszenie poglądów zwalczanych przez oligarchię niesie ryzyko utraty środków do życia. W takiej właśnie sytuacji znajdują się obecnie miliony ludzi. W kapitalizmie obywatele stają się bowiem najmitami, zależnymi od pracodawcy. Co gorzej, są poddawani bezustannemu praniu mózgu przez prasę i reklamę, znajdujące się w rękach oligarchów. Większość esejów Chestertona ma w gruncie rzeczy ten sam temat: opisuje i krytykuje niewolę intelektualną współczesnego człowieka.

Inny aspekt własności polega na tym, że pobudza ona ludzką kreatywność. Człowiek kształtuje wedle swoich gustów swój własny ogród, swój własny dom i warsztat, swoje wyroby rzemieślnicze. Przedmioty codziennego użytku w małych populacjach są wytwarzane indywidualnie i bywa, że stanowią wręcz dzieła sztuki. Tymczasem w świecie współczesnym kreatywność zanika na skutek życia w wielkich zbiorowiskach i sprowadzenia człowieka do roli mechanicznego narzędzia. Chłopi nieraz bywali biedniejsi od robotników, zawsze jednak istniała sztuka wiejska, podczas gdy nigdy me powstała sztuka proletariacka.

Idealny świat dystrybutystów jest dobrze znany każdemu, kto czytał książki innego angielskiego katolika, J. R. R. Tolkiena. Jest to mianowicie kraina rolnicza, gdzie nie istnieją wielkie miasta, posiadająca jednak dobrze rozwinięty drobny przemysł i rzemiosło. Tolkienowskie miasteczko leży na skraju wielkiego lasu (bo lasy w tym świecie mają prawo być wielkie). Lokalna społeczność, w której wszyscy wszystkich znają, jest rządzona przez obranych i szanowanych przedstawicieli. Prawo, po części zwyczajowe, po części uchwalane na szczeblu lokalnym, tak rzadko ingeruje w codzienne życie, że praktycznie nie ma potrzeby o nim wspominać. Każdy ma na własność dom, w którym mieszka, a także ziemię, na której stoi jego dom i ogród. Przedmioty codziennego użytku są zindywidualizowane, a nieraz artystycznie piękne i magiczne... Można się zastanawiać, na ile Tolkien był pod wpływem idei dystrybutyzmu, tworząc swój Shire, krainę hobbitów. Shire - to przecież stara, wesoła Anglia, bliska również sercu G.K.C. i zorganizowana dokładnie na kształt jego projektów i marzeń. Tolkien niewątpliwie czytywał Chestertona, posiadał wiele jego książek i przyznawał, że wizje chestertonowskie wywarły wpływ na formowanie świata "Władcy Pierścieni".

Idea dystrybucji własności miała w Anglii wielu zwolenników. Jednym z jej energicznych szerzycieli był dominikanin, Vincent McNabb, człowiek o nieprzeciętnej osobowości, postać równie barwna, jak kontrowersyjna. Nazywano go angielskim Mahatmą Gandhim, gdyż miał cokolwiek anarchizujące poglądy i był ideowym luddystą - przeciwnikiem maszyn. Uprawiał ascezę, nosił ręcznie tkany habit, sam pracował na roli, nie uznawał nawet maszyny do pisania i wszędzie starał się chodzić pieszo. Pojawiał się równie często w londyńskich slumsach, gdzie organizował pomoc dla najuboższych, co na londyńskim uniwersytecie, gdzie wykładał (...)

Dzisiaj, na początku XXI wieku, dystrybutyzm nadal żyje, choć głównie w postaci utajonej. Częściej można się z tym pojęciem zetknąć w internecie niż w książkach, nie wspominając już o poważnych pracach ekonomicznych. Idea dystrybucji własności budzi niegasnącą fascynację części środowisk katolickich, lecz jej zwolennikami są również przedstawiciele innych wyznań i światopoglądów.
Oto jedna z opinii internetowych:

"Pomiędzy katolikami, którzy rzucają wyzwanie demokratycznemu kapitalizmowi, wielu jest pod wrażeniem ideału dystrybutyzmu, którego wyrazicielami byli G.K. Chesterton i Hilaire Belloc. Dystrybutyzm jest propagowany między innymi przez New Oxford Review, co skłoniło Jamesa K. Fizpatricka do riposty, zamieszczonej w dziale listów tego miesięcznika. Ilekroć czytam Chestertona i Belloca, ich wizja mocno działa na moją wyobraźnię (...). A potem wracam na ziemię. Dystrybutyści chcą posłużyć się państwem, by ograniczyć niesprawiedliwą kumulację bogactwa; prawo, ich zdaniem, powinno wyznaczać ramy mniej materialistycznego społeczeństwa, w którym dom, ognisko rodzinne i rodzina liczą się bardziej niż blichtr i pogoń za pieniędzmi rozmaitych Trumpów i giełdowych guru. Owszem, brzmi to świetnie, ale kto ma przeprowadzić całą tą inżynierię społeczną? Kto będzie za nią odpowiedzialny? Kto zdecyduje, co oznacza "nadmierny materializm?" (...) Fitzpatrick konkluduje: "Chesterton i Belloc dalej są moimi ulubieńcami. Dalej są pisarzami o wielkim znaczeniu (...). Jednak to, co proponują [w kwestiach ekonomicznych] jest bliższe poezji niż prozie".

Lecz w gruncie rzeczy od strony teoretycznej tylko jedno z pytań Fitzpatricka jest istotne. Co mianowicie oznacza "nadmierna" koncentracja bogactwa w pojęciu dystrybutystycznym? Jaki stopień bogactwa jest już niedopuszczalny i co z nim zrobić, kiedy się pojawi? Dystrybucja opiera się w istocie na drobnej gospodarce kapitalistycznej. W jaki sposób zapobiec komasowaniu fortun, powstawaniu latyfundiów i konsorcjów? Zakazy prawne są ewidentnie niewystarczające, jako że realia ekonomii mają przewagę nad prawem stanowionym - prawo byłoby po prostu omijane. Z samej istoty systemu ekonomicznego i praktycznej gospodarki musi wynikać opłacalność małych przedsięwzięć, a nieopłacalność dużych; musi to być wbudowane w system, jeśli system ma naprawdę pozostać dystrybucyjny, a nie zdegenerować się w formę, od której Chesterton się odżegnywał, czyli monopolistyczny kapitalizm.

Sam Chesterton uważał, że ograniczenie to jest integralnie wbudowane w dystrybutyzm. Niewykluczone, że miał rację. Być może w razie odcięcia wszelkich subwencji państwowych, koncesji i ulg, w razie zminimalizowania, uproszczenia i ujednolicenia podatków, okazałoby się, że wielkie konsorcja i uprawy farmerskie to kolosy na glinianych nogach, zaś ich istnienie jest ekonomicznie bezzasadnie i służy wyłącznie "pompowaniu" pieniędzy podatnika do kieszeni plutokratów. Niemniej, nikt dotąd nie przeprowadził eksperymentu, który wykazałby tę tezę w praktyce. Chesterton kładł również nacisk na fakt, że dystrybutyzm jest nie tylko systemem ekonomicznym, lecz i określonym modelem życia, sposobem myślenia: "Chłopi żyli obok siebie w praktycznej równości przez niezliczone stulecia, i żaden z nich nie wykupił pozostałych, ani żadna społeczność nie obróciła się w najmitów u jednego rolnika. Drobna własność nigdy sama nie ewoluuje w kapitalizm, chyba że panuje już nagrzana, niezdrowa atmosfera kapitalizmu, przyspieszająca tę ewolucję wręcz do granic rewolucji". Słowem, wiele zależy i od mentalności ludzkiej. Problem w tym, że zmiana mentalności wydaje się w dzisiejszych czasach znacznie trudniejsza do zaprowadzenia niż sam dystrybutyzm.

Z pewnością nie są bowiem zasadne argumenty, że dystrybutyzm jest utopijny i w praktyce nie da się go wprowadzić. Dystrybutyzm nie jest utopijny, bo pozostaje w zgodzie z ludzką naturą. Człowiek jest urodzonym posiadaczem. Bez najmniejszego trudu można sobie również wyobrazić odpowiednią politykę państwa i system prawny, popierający drobną własność przeciw wielkiej własności. System taki jest gospodarczo efektywny, jak wykazują choćby doświadczenia północnych Włoch. Jeżeli politykom nie zależy na wprowadzeniu dystrybucji własności, przyczyny tego zjawiska leżą poza ekonomią. Idea drobnej własności, małych miasteczek czy lokalnej demokraci na bardzo małą skalę stoi w całkowitej sprzeczności z trendami ekonomicznego i politycznego rozwoju współczesnego świata, co wynika jednak nie z ekonomii, lecz właśnie z ideologii.

Chesterton, który doskonale o tym wiedział, pocieszał się myślą, że trendy te nie muszą trwać wiecznie. Co prawda, lekarstwo, jakie dostrzegał, wydać się może dość radykalne:

"Niektórzy pokładają nadzieję w postępie nauki. Inni nie widzą już żadnej nadziei i bezradnie oczekują na katastrofę cywilizacji. Niewielu jest jednak dziwaków, którzy z nadzieją wyglądają katastrofy. A przecież wcale nie jestem pewien, czy ich postawa nie zasługuje na obronę; dalibóg, nie dałbym głowy, czy sam przypadkiem do nich nie należę. Bywa, że mój humor poprawia się cudownie, bywa, że ogarnia mnie szampańska wesołość, gdy myślę, że bądź co bądź mogą jeszcze wrócić czasy barbarzyństwa. Któż ośmieli się twierdzić, że przed nami tylko ciemność, skoro przyświeca nam ta jasna gwiazda nadziei? Zdarzało się już, że upadały imperia, załamywały się finanse, znikały biurokracje, a ludzie porzucali wyszukane zajęcia i wracali do prostych prac, koczując na gruzach własnych pałaców. (...) Czego człowiek dokonał raz, człowiek zdoła dokonać znowu. Nie traćmy ducha! Również i nasze miasta mogą zostać opuszczone. Również i nasze pałace mogą obrócić się w ruinę. Kto wie, może ludzkość ma jeszcze szansę odzyskać człowieczeństwo."

A w jaki sposób upadają cywilizacje? "Każda wielka cywilizacja zaczyna upadek od tego, że zapomina o prawdach oczywistych".


                                        

  Jan Książek (1951-2011) - Artysta Słowa

Życiorys

Nasza opinia

Jan Książek urodził 18 czerwca 1951 roku w Wesołowie (pow. tarnowski). Jego dzieciństwo, początki "zamieszania w życie", przebiegało w malowniczej dolinie Dunajca u podnóży zamku melesztyńskiego. Po ukończeniu Technikum Łączności w Gliwicach (w roku 1970) pracował przez 3 lata na radiowo-telewizyjnych obiektach nadawczych. Praca na Stacji Linii Radiowej na górze Świętego Marcina pod Tarnowem - miejscu bardzo malowniczym z niezwykłymi widokami rozpościerającymi się wokół wzgórza - wyzwoliły u niego refleksje filozoficzno-religijne, które skłoniły go do podjęcia studiów na wydziale Filozofii Przyrody Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Tam w Trakcie Wiosny Kulturalnej w roku 1975 zaprezentował swoje pierwsze utwory poetyckie. Na balu studenckim, który był częścią owej wiosny kulturalnej, poznał swoją wierną towarzyszkę życia Teresę. Tomik Jana Książka "Zamieszani w życie" to „testament artysty słowa”. Harmonijnie zespolone słowa "białych wierszy" Pana Jana  poruszają i uczucie i rozum. Mogą one wspomagać samoświadomość czytelnika. Mogą  pomóc w rozwoju człowieka, mogą pomóc „zanurzyć się w tajemnicy życia”. Pan Jan pięknie, poetycko opowiada się za życiem, za życiem w Prawdzie, w Panu Bogu, z Panem Bogiem, z ludźmi i dla ludzi.


  Dwa wiersze z książki "Zamieszani w życie"

To nasza propozycja, w XX rocznicę SRK AŁ

foto1-JP2   foto2- książka

On nas zaprowadzi

Jesteś mocarzem
naszych czasów
znają Cię
we wszystkich zakątkach ziemi
kochają cię miliony
niektórzy ciebie nienawidzą
i próbują zabić
bo mówisz prawdę
która wyzwala
u jednych miłość
u drugich żal do świata...

Żebyś był tak wielkim i silnym
musiał Cię Pan przeprowadzić
przez ogień cierpienia:
wszystkich najbliższych
zabrał ci do nieba
byś mógł swój wzrok
tam tylko kierować
byś nie rozpraszał swoich myśli
po ziemskich drogach...

Dowiedziałeś się
na początku swojej wędrówki
wstrząsającej wiadomości:
"będziesz papieżem"
nie oszczędził Cię mnich
z ranami Chrystusa.

Jak można żyć z takim ciężarem
z takim brzemieniem odpowiedzialności
przymierzając nieustannie
każdą słabość dnia powszedniego
na tak wielkie powołanie?
Twoja niezwykła siła miała swoje źródło
w odwiecznych planach
i odwiecznej Mądrości
dla Niej musiałeś przełamywać
każdą wątpliwość i niepewność
każdy lęk i ból egzystencji
musiałeś przekuć poetycką wrażliwość świata
na wielką moc do działania...
I powstałeś "Słowiański Papieżu"
z poniżanego narodu!
Twoja wiara
zniszczyła systemy kłamstwa
tak misternie budowane
przez wybitnych fachowców.
Nie mając ani jednej dywizji
powaliłeś na kolana imperia
rozbiłeś mury

przebaczyłeś mordercom
dałeś ludziom nadzieję!
Wszystkie swe siły oddałeś dla nas
nie szukasz odpoczynku
lecz ciągle jeszcze
swoją drżącą ręką
wskazujesz kierunek do Pana
i błogosławisz, błogosławisz
by nawet jedna dusza
nie zgubiła swej drogi
by na progu trzeciego tysiąclecia
mógł Mistrz zebrać
jak najobfitsze żniwo.
"Nie lękajcie się"
wierzcie Mu
On wie, co mówi
On was zaprowadzi
bo nie masz drugiego człowieka
pełniej oddanego
skoro "cały należy do Niej"
a Matka zna najlepiej
wszystkie drogi do Syna...!

 
Miłosierdzie bez granic
Szukam dusz, które by łaskę moją przyjąć chciały"...

Wstrząsnęły mną Twoje słowa, Panie
które skierowałeś do Sekretarki swojego Miłosierdzia...
Jakże to
Ty, Stwórca i Odkupiciel,
który za nas cierpiałeś
i oddałeś swe życie
który zrobiłeś wszystko, co mogłeś
byśmy utracone życie odzyskali
Ty,
który wyniszczyłeś samego siebie przed Bogiem za nas...
teraz jeszcze poszukujesz dusz, które by Twoją łaskę przyjąć chciały...?
O jakże ogromna jest niewdzięczność dusz ludzkich...

Jakże głęboka i straszna obojętność
wobec tak wielkiego Miłosierdzia Twego, Panie...!
Czymże wynagrodzić Ci, Jezu,

Twoją miłość niezmierzoną
do nas grzesznych?
Czy jest na świecie dusza ludzka

zdolna zadośćuczynić Ci
za Twoje Boskie, tak wielkie upokorzenie dla nas...?
Jak oddać Ci się całkowicie

i służyć Ci wiernie do końca życia
by choć w części złagodzić Twój ból i cierpienie
nieustannego krzyżowania za nasz brak miłości...?



Powrót do strony głównej